دوستای عزیزم سلام
ببخشید اینقدر دیر اپ میکنم بلاخره درس و.......
راستش اصلا تصمیم نوشتن این طور متن ها رو نداشتم اما الان احساس میکنم  لازمه!
من ۲۱ سالمه و یکسال و نیم که با عشقم ازدواج کردم و زندگی خوبی داریم(خدا رو شکر)
بعضی وقتها به قول معروف کل کل میکنیم شاید هم همدیگرو کمی به رنجونیم اما هردو به
این اعتقاد داریم که همینا باعث رشد مون میشه.
ادرس اینجا رو هم پنج شنبه بهش دادم و از متن اخر (در مورد اخرین کل کل مون بود) بیشتر
خوشش اومد.
باید بگم من نه رنگ اتاقم تیره ست و نه لامپ ۴۰ وات زدم و همینطور تصمیم ندارم
وبلاگم باعث وحشت بشه........
چیزهایی که به جز عشقم مینویسم چیزایی که در مورد مردم یا جبر زندگی و دین عجیب
مون به نظرم می یاد.
متن هایی که مینویسم پراز استعاره ست شاید همین باعث این طور فکرها شده!!!!!!!!!
من نه شیطان پرستم نه خود زنی میکنم البته من اکثرا موزیک متال گوش میدم فقط به
خاطر اینکه کلام و صوت اعتراض و گیتار الکترونیک وخیلی دوست دارم.(متال باز هم نیستم)
باز هم اگه سوالی بود در خدمتم.
به هرحال از همه کسایی که نظر میدن ممنونم. پیروز باشید

در تفکراتم غوطه ور بودم
تنم از حرارت سرخ سرخ بود
هر شب مردنم را مرور کردم
پستی هایم را برشمردم
و خوبی هایم را ارام زمزمه کردم
نگاهی به اتش سیگارم
که در تاریکی تنها دلخوشی به نظر میرسد انداختم
احساس حماقت تمام وجودم را گرفت
پیک شرابم را یک نفس سر کشیدم
شعله های حماقت اوج گرفتند
اما راحت تر وجودت را احساس کردم
حماقت به نظرم زیبا رسید
 چشم هایم را بستم
و عشق بازی هایمان را دوره کردم
اشکهایم التماس میکردند
که به انها اجازه ی ورود دهم
اما به یاد بهترین روزی که داشتم
روزی که یاد گرفتم تحت فرمان گریه کنم
با بیرحمی انها را بلعیدم
وچشمانم برای جبران این بیرحمی
سنگین و سنگین تر شدند
ناگهان گرمی و رطوبت را روی لبهایم حس کردم
و نوبت من شد که از چشمانم خواهش کنم
اما انها به بیرحمی من نبودند
باز شدند و زیبا ترین نگاه دنیا را تجربه کردند!!

تو بودی! باز هم مرا رها نکردی
گفتی با تمام خوبی ها و بدی هایت دوستت دارم
ممنون.

سکوت  کن
ترس هایت را ببلع
نگاهت را از احساس تهی
و اتشی از غرور درونت ایجاد کن
نیازهایت را به فراموشی بسپار
نبردی را بی نتیجه رها نکن
قدرت درونت را دست کم نگیر
سرت را بالا نگه دار
اشکها را برای همیشه از چشمانت تبعید کن

حال تمامی ارایش هایت را پاک
و لباسی ساده به تن کن
ایا الان زیبا تر نیستی؟
اری نباید اینها را فراموش کرد.

من از جهنم خودم هستم
با قوانین خودم
اتش غرور  و زیبایی من است.

راه تا جهنم بسیار بود
من با خاطراتم تنها بودم
ناگهان او را با لبخندی سرد و سوزناک دیدم
تنم از سردیش کمی لرزید
با تعجعب به او گفتم:
فکر میکردم در تنهایی مرده ای
لبخندش مهو شدو گفت:
من دنیا را فروختم!
وبه طرف کوه های برفی و یخ بندان سرازیر شد
کاری که از من بر نمی امد
فقط ایستادم و دور شدن جگر گوشه ام را نظاره کردم
اشک هایم همچون دانه های برف باعث رنجشم میشد
بی اراده با صدای تیزم که با بغض امیخته بود صدایش کردم
ایستاد و گفت هیچ نگو سوالت را میدانم!
اری من تو را هم با دنیا فروخته ام. 
پشت بهم به راه افتادیم من به گرما و او به سرما
وقتی به خودم امدم که مشغول نفرین گفتن برعشق بودم!!!!!

باورم میکنی وقتی بهت میگم ........
باورم میکنی وقتی بهت میگم دارم میمیرم
باورم میکنی وقتی بهت میگم دلم پره
باورم میکنی وقتی بهت میگم روحم درد میکنه
باورم میکنی وقتی بهت میگم فقط دستای تو که ارومم میکنه
باورم میکنی وقتی بهت میگم هنوزم نگاهت ذوبم میکنه
باورم میکنی وقتی بهت میگم وقتی میخوابی نمیتونم نگات نکنم
باورم میکنی وقتی بهت میگم تو رو همراه سختی هات دوست دارم

زندگی اسوده ای را سپری میکنم
سفرهای دور میکنی تا شکمم را سیر کنم
زندگی ام را عاری از هنر و صنعت ساخته ام
من بیش از درکش دوستش دارم
واین گناه خودم است
سیگارهایم را نزدیک قلبم پیش او نگه میدارم
اندوه باری را در قلبم بالا تر از او و سیگارهایم
در نهایت به جهنم رسیده ام
اکنون مرده متحرکی در جهنم زندگی ام

سلام من بعد یه ماه تازه وقت کردم اینجا رو افتتاح کنم :